Emo - imoł, emocjonal czy jak kto woli.. to subkultura, która charakteryzuje sie dosyć oryginalnym wizerunkiem. Włosy- najlepiej czarne, z długą grzywką zasłaniającą niemal pol twarzy, ciasne ubrania, trampki, dużo kolczyków w rożnych , często nietypowych miejscach. Ale wygląd jest najmniej istotny, poza tym nie każdy EMO nosi sie według tego z góry ustalonego kryterium. Bycie emo to nie żadna moda, lecz styl życia, muzyka, własny świat, nie na pokaz. Jeśli chodzi o muzykę: ludzie żyjący tym, nieco mrocznym, stylem preferują ostre rockowe lub metalowe kawałki, nie żadne popowe hity pełne "głębokiego przesłania". Ich muzyka jest najczęściej dosyć dołująca, słuchając jej często widzą w tekście danych piosenek swoje własne problemy. Jednym ze stereotypów o ludziach emo, który z pewnością najbardziej ich denerwuje jest ten, który mówi, że jeśli Emo, to bankowo tnie sie żyletką i ryczy po kątach, że nikt go nie rozumie. Emo tłumaczą, ze jeśli czasem sie potną, to tylko dlatego, ze są bardzo wrażliwymi ludźmi (stad nazwa EMO- ang. emotional- emocjonalny, wrażliwy), mówią ze w żadnym wypadku nie jest to na pokaz. W ciągu ostatniego roku po Polsce (z reszta nie tylko) przeszła fla mody na ten styl. kazdy musiał mięć obowiązkowo czaszki, czarną kredkę pod oczami itp. Jednak po pewnym czasie moda przeminęła i emo stało sie powodem do wyśmiewania, co na pewno nie ucieszyło "prawdziwych" emowcow, nie dążących za modą.